Tarsus’ta Oda Başkanlığı: Hizmet mi, Emeklilik Planı mı?

Tarsus’ta Oda Başkanlığı: Hizmet mi, Emeklilik Planı mı?

Tarsus’ta bazı makamlar vardır ki zaman onlara uğramaz. Takvim yaprakları düşer, hükümetler değişir, ekonomi çöker, teknoloji çağ atlar…Ama oda başkanları yerinde durur.

Öyle ki bazı oda başkanlarının görev süresi, bir apartman görevlisinin anahtarından daha eskidir. Hatta kimi başkanlar var, koltuğa oturduğunda faks çekiliyordu, bugün hâlâ orada.

Soru basit ama can yakıcı: Bu odalar ne iş yapar?

Normal şartlarda meslek odaları: Üyelerinin hakkını savunur, Ekonomik krizlerde yol gösterir, Eğitim, proje, vizyon üretir, Kentin geleceğinde söz sahibi olur

Tarsus’ta ise çoğu oda, bu tanımı şöyle anlıyor: “Aidatı al, çayı koy, seçimde fotoğraf ver.”

Yıllardır aynı isimler, aynı cümleler: “Çalışmalarımız sürüyor”, “Projelerimiz hazır”, “Yakında kamuoyuyla paylaşacağız”. O “yakında” var ya… Bazı projeler için arkeolojik kazı izni gerekebilir.

Bir insan 10–15–20 yıl aynı koltukta oturuyorsa, orada iki ihtimal vardır: Olağanüstü bir başarı, Kimsenin hesap sormaması. Tarsus oda başkanlarında birinci ihtimal pek görünmüyor. İkinci ihtimal ise maalesef çok tanıdık.

Üyeler mutsuz, sektörler kan ağlıyor, gençler işsiz… Ama oda başkanları gayet rahat. Çünkü koltuk artık görev değil, kişisel mülk gibi görülüyor. Hani tapu da yok ama “Ben buradayım” demek yetiyor.

Oda başkanı olmak, düğünde en önde oturmak,  protokolde başkanla yan yana poz vermek, her toplantıda “sayın başkanım” diye anılmak demek değildir.

Ama Tarsus’ta bazı oda başkanları için bu, işin özeti. Esnaf batarken susan, genç girişimci destek ararken kaybolan, kriz varken açıklama yapmayan oda; oda değildir, dekorasyondur.

Tarsus’ta oda başkanlarının en büyük başarısı şudur: Hiçbir şey yapmadan seçimi kazanabilmek.

Bu ciddi bir yetenektir. Ne vizyon anlatırsın, ne hesap verirsin, ne de rakip çıkar.

Çünkü sistem şöyle işler: Üye yorgun, Alternatif yok, “Aman düzen bozulmasın” kafası hakim

Sonuç: Koltuk yine aynı kişide, sorun yine aynı yerde.

Kentler belediyelerle gelişir ama ekonomiler odalarla büyür. Tarsus bugün yerinde sayıyorsa,bunun bir sebebi de yıllardır üretmeyen ama koltuğu bırakmayan oda başkanlarıdır.

Artık şu soruyu sormanın zamanı: Oda mı yönetiliyor, yoksa başkanın kariyeri mi?

Cevabı siz verin.

Esen kalın